philippine Azkals nga ba talaga?? jejejejjeejejeje .... /wrist

Nitong huling mga buwan, biglang sumikat ang pinoy sa larangan ng football.
Ang dating pustahang pinoy na pinaghaharian ng basketball ay nahaluan na ng pustahan kung sino ang mananalo, ang philippine AZKALS ba o ang kalabang team... syempre pupusta sila sa ph team.

pero habang dumadalas kong naririnig ang pangalan ng Philippine AZKALS, mas marami akong naiisip na katanungan sa mga supporters... pati na din ang mga duda sa team na ito.

1. Bakit nga ba AZKALS ang pangalan ng team na ito?
- hindi kaya dahil sa pinas lang natin tinuturing na nag-eexist ang mga AS-KAL o asong kalye?
- dahil ba sa panahong ito naguso ang mga JEJEMON kaya ang dating AS-KAL ay napalitan ng Z ang S?

2. PHILIPPINE nga bang maituturing ang AZKALS?
- ilang percent nga kaya ang tunay na pinoy sa kuponang ito?
- ang mga sponsors, coach at managers nga ba ay pinoy?

3. Bakit sa tingin nyo sakto si Phil Younghusband sa team ng AZKALS?
- dahil karamihan talaga ng pinoy ay YOUNGHUSBAND?
- dahil karamihan ng pinoy ay gustong pumuti, tumangkad at tumangos ang ilong?
- dahil gusto nilang maging sikat sa kababaihan?
- dahil may kasama syang ANGEL?

4. Bakit hindi Pinoy ang GOALKEEPER?
 - paborito kong posisyon ang goal keeper dahil GL din ako nung highschool days ko, pero diba dapat pinoy ang pumoprotekta ng dangal ng bansa nya?
 - hindi ba ganun katiwatiwalang magbantay ang mga pinoy sa kanilang pinoprotektahan?
 - dahil ba ito sa kasabihng "bantay - salakay?"


kung titignan dito sa diagram na ito mula kay wikipedia:

- maraming Phil-am, maraming phil-german , phil-younghusband... at marami talagang YOUNG HUSBAND...
- at mukhang imposibleng maging azkals ang iba sa kanila dahil: mamahalin ang breed ng aso na kaya nilang bilihin


pero ang masasabi ko:
magaling sila. magaling si emilio caligdong. malakas ang loob ni ian araneta. at ARTISTA NA SI PHIL YOUNG HUSBAND. congrats PHIL Angel'sHusband.

- MABUHAY ANG HALF-Philippine AZKALS!!
-MABUHAY ANG PURONG PINOY NA PLAYER NG AZKALS!!
-JEJEJE AZKALS.... G@linG gulhing nyow poe!

PAG-IBIG AY PARANG BASKETBALL DAW???

Sabi nga nila ang pag-ibig daw ay parang basketball, kailangan mong agawin ang gusto mo para manalo ka. Yan ang sabi nila..

pero hindi lang basta ganyan yan.

May iba ibang pwede na interpretasyon dito.

Tulad ng basketball, iba iba ang mga uri ng manlalaro na nandito. Nandito sila point guard, shooting guard, small forward, power forward, center, 6th man, bench warmer, water boy at kung sino sino pa. At ang taong mahal mo ay ang bola..... at ang coach ay ang mga lihim na mensahe na gustong iparating sayo ng taong gusto mo.

Kung iisaisahin ko sila, ganito ang mga ginagawa nila:

1.       Point guard – sila ang pinaka sikat, sa kanila applicable ang kasabihan tungkol sa pang-aagaw dahil sila ang mahilig umeksena at mang-agaw ng karelasyon. Oo aaminin ko inis ako sa posisyon na to dahil hindi ako mahilig mang-agaw ng bola at hindi ako magaling magdribble. Speaking of dribble, sila ang magaling mandribble ng relasyon. Kaya nilang magsabay ng tatlong girlfriend ng hindi nahuhuli. Sila ay MAGALING MAMBOLA.

 

2.       Shooting Guard – although applicable din sa kanila ang kasabihan tungjol sa pang-aagaw, nararapat lang na ibahin ang depenisyon sa kanila. Hindi nila main objective ang umeksena sa relasyon ng iba pero tulad nila james yap, chris tiu at kung sino sino pang basketball player, hindi na nila kailangan yun dahil ang atensyon ang kusang lumalapit sa kanila. Kung baga, ang bola ang lumalapit sa kanila... sila na ang bahala kung aagawin nila ito pero kapag nakuha na nila siguradong titira na sila ng 3 points.... pagtapos nun tatakbo ulit at mag-aabang ng susunod na bolang dadating at ititira ito. Oo galit din ako sa shooting guard kase hindi nila nararanasan ang paghihirap ng center at power forward na sumasalo ng mga kamalian nila (at hindi ako naging shooting guard). SILA ANG MASUSWERTENG TIPO NG TAO. Sila ang mga pinanganak na MAYAMAN o GWAPO.

3.       Small Forward – eto ang isa sa pinaka paborito kong kakampi sa basketball. Sila ang mga uri ng tao na may kakayahan na maging Shooting Guard pero nagsusumikap sa ibaba ng court kung nasaan ang aksyon kasama ang Power Forward at Center. Nabiyayaan sila ng height, speed,looks at konting accuracy sa shooting. Sila ang balanced na player. Kung sa pag-ibig sila ang gugustuhing makasama ng mga babae dahil medyo harmless daw. Pero lagi silang nasisingitan ng mga point guard dahil nga agaw pansin lagi ang point guard. SILA ANG PABORITONG AGAWAN NG BOLA NG MGA POINT GUARD dahil hindi ganun kalaki ang height difference at medyo mabagal sila kumpara sa point guard. hindi sila masyadong mahilig magdribble ng relasyon.

4.       Power Forward – eto ang bespren ng Center at backup ng Small forward.  Sila ang mga tipong hindi umaatras. Sa relasyon hindi din sila umaatras, hindi sila sumusuko kahit ilang beses mabasted. Perpek example si Idol sakuragi.  Lagi silang napapagbintangan na basagulero at lokoloko pero sila ay tunay na maginoo. Ilag din sa kanila ang point guard at shooting guard dahil isang maling galaw lang nila ay maari silang masaktan(hard foul) o ma shotblock.

5.       Center – center... ang pundasyon ng team. Ang pinakamatangkad na myembro sa team. Lahat ay tinitingala sya lahat at nirerespeto ang angkin nyang lakas.  At dahil dun, nahihirapan syang makahanap ng mamahalin nya. Naiintimidate ang mga babae sa height nya at namimis interpret ang lakas nya, iniisip nilang ito lang ay purong karahasan.  Ang mga sentro ang experto sa pag-ba-boxout at rebound. Sa pag-ibig ganun din ang nakasanayan nilang gawin. Hindi sila mahilig mang-agaw ng karelasyon, silay naghihintay ng pagkakataon sa rebound at itinataas nya ito upang hindi na maagaw pa. At dahil sa height nya, nakikita nya ang lahat at pinoprotektahan nya ang taong gusto nya mula sa mga nagtatangka. Kadalasan siyang MOST DEFENSIVE PLAYER. At best REBOUNDER... pag nakuha na ang bola, dapat derecho DUNK na.

6.       Bench warmer at mga Team Jokers– sila ang sobrang daming free time. wala silang pakialam kung ano ang nangyaayri sa paligid nila. Basta masaya na silang involved sila sa buhay ng mga tao sa paligid nila. Sila ay may maraming natatagong sikreto. Ang iba sa kanila ay may natatagong potensyal pero tinatamad lang.

7.       Water Boy – sila ang pinaka thoughtful na member ng basketball. Kaibigan sila ng lahat. Minsan nabu-bully na sila sa sobrang kabaitan. Sa pag-ibig ay medyo kawawa din. Sila ang kadalasang nagiging ALIPIN NG PAG-IBIG.

8.       MVP- ang mvp quality ay materyales pwertes. Iniidolo, kaibigan, crush ng lahat. Nasa kanila na lahat per kasabay nun ay may nakabigat kang responsibilidad. Maraming naiinggit at nagagalit sayo, ikaw ang target ng mga hard foul hitters , at maraming nakatingin na mata at kamaong nanggigigil kapag mag babae kang nasaktan.

Basta ganito nalang... kung ano ka man sa mga nabanggit, alamin mo kung ano ang lamang mo sa kanila... dahil sa basketball... ANG MAY MAS MATAAS NA POINTS ANG NANANALO... at eto pa:   

Isa sa mga rule ng basketball:  sundin ang coach, kung sa pag-ibig: kailangan mong sundin ang gusto ng taong trip mo. Kailangan mong intindihin ang gusto nilang sabihin... kailangan mong makiramdam, HINDI DAPAT PATANGA-TANGA.

-          HINDI LANG TUNGKOL SA PANG-AAGAW ANG COMPARISON NG PAG-IBIG  AT BASKETBALL-



mukhang tulog? o mukhang tanga?

Maraming dahilan kung bakit nakakatulog ang isang tao sa byahe... at kung gaano kadami ang dahilan nito... doble nun ang dahil upang magmukhang tanga ang isang tao habang nasa byahe.

Bakit tungkol sa mukhang tanga at mga tulog ang kwento ko? simple lang.... dahil sila ang mga madalas na target ng mga holdaper.

tama kayo! holdaper! .... kahit ipa spell mo pa sakin ang salitang holdaper ay alam ko na spelling nun ay letter G-A-G-O.

ang mga taong ito ay hindi basta basta... sila ay may pambihirang kakayahan...may matatalas na pakiramdam, mga paang sing bilis ng cheetah sa oras na sila ay nabisto, matatalas na paningin upang mapansin ang nakabukol na cellphone, wallet, laptop, LPG, Diploma at kung ano ano pang gamit sa bag mo, mayroon din silang magagaan na kamay upang hindi maramdaman ng kanilang pinupunterya at ang pinaka importante sa lahat..... makakapal ang mukha nila!!

may bonus pa silang ability na makaramdam ng taong tatanga-tanga upang gawing primary target.. sabi nga nila, it takes one to know one.

minsan din sila ay nagkakaroon ng mga kaibigan, Hindi ito tulad ng anime na ang masasamang tao at kontrabida ay walang kaibigan.... dahil sa mga mata din ng mga holdaper, ikaw naman ang kontrabida... at ang pulis ang mga GM.

Tama kayo sa inyong hinala... naexperience ko to... yun nga lang (buti nalang) naagapan ko.
Hindi ko din alam kung saan ko icacategorize ang sarili ko, kung sa mga tatanga-tanga ba? o sa mga taong tulog kung bakit ako napiling target ng mga holdaper na to..

eto.. ikekwento ko na...

dahil sa sobrang pagod, nagdesisyon na kong umuwi kahit 1am na... galing sa video editting kaya bugbog ang utak.... at ayun... nagdesisyon na akong dumerecho sa hobby ko... ang matulog sa bus.

Sumakay ako sa Robinsons galleria ng byaheng fairview.. di ko na matandaan yung pangalan ng bus basta sigurado ako na walang "gift of god", "katas ng saudi" ", o ël shadai" na karatula sa taas yun... kung meron... siguro basag na ko kase jeep yun.... pag sakay ko, nagbayad na agad ako sa konduktor at kasabay ng pagabot ng sukli, pumikit na ko at isinandal ang ulo ko sa bintana.

Habang bumabyahe, papuntang cubao, bigla nalang may naramdaman akong tumabi sa akin.... dun nga pala ako nakaupo sa pangwalong row na may pangdalawahan na upuan... nung una di ko pinansin at medyo nakikiramdam ako habang nakapikit... lingid sa kaalaman ng katabi ko na sensitibo ako pagtulog sa byahe... agad akong nagigising kapag may tumatabi na sakin.... instinct ko na rin na makaramdam ng panganib... at syempre mag-attract ng panganib.

aba akalain mo na sinisiksik ako nung katabi ko...  medyo pinabayaan ko muna kase di ko pa nakikita ang itsura nya... at medyo napikon na ko at dumilat... nakita ko ang isang nakakainis na mukha ng isang lalake... medyo malaki ang katawan na parang built ng construction worker... at pang cosntruction worker din ang porma....

kadalasan sa pag-gising ko ay namumula ang mata ko, nanlilisik at derecho ang tingin... natatakot minsan ang nakakatsempo ng ganito sakin... pero ibang usapan ang nangyari sa bus dahil sinabayan nya ang mga mata ko.... kasabay nito ay bigla nalang na-activate ang aking "state awareness" nakita ko sa kabilang upuan na may dalawa syang kasama at napansin ko na rin na may tumayo ay naglalakad papalapit sa upuan sa harap ko.... kaunti din lang ang sakay ng bus... at nasa cubao na pala ako...

pumorma ang katabi ko na katulad ng porma ko... nasa harapan ang bag at ang kaliwang kamay ay nakatago sa likod nito na pormang may huhugutin... nakaharang din ang kanya tuhod sa upuan... parang gusto nya kong kulungin sa pagkakaupo ko...

mga kasama nya ay nagiingay na din na parang gumagawa ng distraction .... at bigla nalang akong nakaisip ng isang paraan... kusang kumilos ang katawan ko.... inilagay ko sa kaliwang tagiliran ko ang aking bag... sumigaw ako sa konduktor na ""victory liner lang!!" (kahit hanggang fairview ang binayaran ko) at pilit kong tinabig ang tuhod nung manong... tinigasan nya tuhod nya na parang may pinaplano... at ipinilit ko nalang na makaalpas.... at nagmadali sa gitna ng bus ... para hindi na makareact yung mga kasama nya... habang ginagawa ko ito ay sinusundan ako ng masamang tingin nung hayop na manong... at nung malapit na ako sa pintuan, kusa nalang kumilos ang katawan ko, lumingon pabalik sa kanila, bumukas ang bibig at nagbitaw ng malutong na mura, "ta#$ $#% mo!" sabay bumaba..... ang manong ay sumasabay ng kanta sa radyo... siguro para hindi magbisto na may binabalak sya kanina....

siguro tinatanong nyo din kung ano mangyayari kung sinundan  ako nung mga yun? at kung bakit ako bumaba sa bus. eto ang dahilan ko:

- mas delikado ka sa loob ng bus... hindi ka makakalaban.. hindi ka makakapalag kapag napaplibutan ka sa loob ng bus...
- mas malawak ang matatkbuhan, magagalawan mo kapag nasa kalsada ka.
- mas madaling makaiwas sa kutsilyo sa kalsada
- mas maraming pwedeng magamit for self defense sa kalsada
- at mas maraming tao.

nakaligtas ako sa pangyayari na iyon.... pero may mga katanungan pa din na hindi ko nasagot... mukha ba kong tatanga tanga? o mukha talaga akong mahimbing na natutulog? ... mukha ba kong mayaman? o mukhang mahina?

basta ang sinabi ko nalang sa sarili ko, minura ko sila dahil holdaper sila... kung nagkamali man ako sa hinala ko OK lang kase napaka gago ng ugali nila para mang-gitgit ng tulog na pasahero kahit maraming bakante, gago siya upang makipagtitigan ng masama sa taong tulog na nagising nya.....at napakaingay nila kapag may tulog na nagigising.



-walang kinalaman ang drawing ko na ito sa galit ko nang muntik na ko maholdap...
- yang picture ko nung tulog ay kinunan nila jodie habang tulog ako sa sofa sa pantry .. hindi yan sa bus
- pinatunayan ni maykel musngi na gwapo daw ako

Bumibilis ang tibok ng puso ko.. Love na ba to?

Ganito ang nangyari nun...

Excited ako sa bago ko ng ps3 kaya naglaro ako ng White Knight Chronicles pagdating ko sa bahay... at sabi ko sa sarili ko maglalaro lang ako ng kahit 2 hours... ok start ako ng 8 am... pero as usual.. tulad ng mga bata sa computer shop na sumisigaw ng “Abnormalities na kakampi  yan! Ang bobo!” 

 .. nag extend ako ng oras..... dumating yung bantay ng computer shop.. este nanay ko pala, at sinigawan ako na matulog na ko... sabi ko sa kanya ... “ teka lang...save ko nalang ma” .... peste na yan 4 pm na gising pa ko... masama pa nyan, naka “deathgrip pa ako sa controller ko” ..

.... senyales lang ito na nagiinit pa lang ako sa paglalaro.... pero naisip ko ang mundo  ng mga matatandang amerikano na naghihintay sakin (na nangangailangan ng tulong sa virus problem, internet connection problem, computer crash problem at attitude problem.) kaya ayun... pinatay ko na ng ps3 ko.... kasabay din nito ang pagkamatay ng character ko... hanep!

Sabi ko matutulog na dapat ako.... ang problema, hindi ako makatulog... bakit? Kase nakabukas ang tv... sino ba naman ang makakatulog sa malalakas na kalampag ng mga suntok ni takamura at bryan hawk ng KNOCK OUT?  Buti naman natapos na ang palabas... btw.. tinapos ito ng patalastas ng wow ulam... mukhang tanga.... XD

Ayus, makakatulog na ko!! I LIED!!! –sabi nga naman ni gloria...

Dumating ang ate ko galing palengke, guess what..... nakasalubong daw sya ng pirata na di nakasakay sa barko, hindi daw ito si jack sparrow... pero binentahan sya ng dvd.... Knock out na DVD.... PUNYETA~~

.. ang hindi tinapos ng tv, ay tatapusin ng dvd.... pumikit ka nga lang dahil sa sablay na subtitles... buti nalang tungkol sa sapakan ang KO kaya OK lang... :D

... tuloy ang ligaya!! Hahaha di na ko nakatulog... kahit yung pinapanood ko ay napatulog na sa suntok... yung isa nga muntik nang mamatay eh.... hindi ko alam na maya maya lang ay mangyayari din sakin yun... ang muntik nang mamatay.

8 o’clock .... hindi ito brand ng juice.. pero yan ang ininom ko para maghandang pumasok sa trabaho... 12 kasi ang pasok ko... kung kokomputin mo ang oras ng byahe, oras ng trapik, i-minus mo pa kapag natatae yung driver at mablis sya magpatakbo plus mo naman kung may nakaharang na bus sa ortigas ilalim dahil umiihi ang driver nito, dapat umalis na ako sa bahay para dumating ako ng 10 pm... at yung 2 hours na yun ang itutulog ko sa pantry (na may Ps3 din .. nakakatempt lalo ituloy ang laro).

At ayun.. naglakad ako palabas ng village ng papikit.... to conserve energy nga para ready to sleep sa jeep (wow may rhyme!)

 ... at common strategy na ang pag sandal sa poste pag pagod ka o inaantok habang nagaantay ng jeep... trust me effective yan since college... at medyo dumilat ako dahil naramdaman ko na may mga tao sa tabi ko... yun pala nagaabang din ng jeep....akala ko talaga holdaper... wow ibig sabihin mas pangit sila sakin! First time na nangyari yun ah! ... ok continuation ng kwento... napapikit ulit ako ... hinihintay lang ng tenga ko ang tunog ng makina ng jeep... pero puro trycicle ang naririnig ko... (sanayan lang yan para maramdaman mo kung ano ang dumadaan na sasakyan)...at may dumaan na jeep... hindi sya byaheng litex... ok cge pinalampas na namin.... maya mayang konti ay may narinig akong makina ng truck... medyo napadilat ako.. at kasabay nun ay nakarinig ako ng katulad ng kaluskos ng mga wire na nababatak...  diba sabi nga nila kapag  kasama

mo ang taong mahal mo ay bumibilis ang oras pati tibok ng puso mo?

 .. iba ang kaso kapag nakita mo ang sarili mo na nasa panganib..... eto ang automatic settings ng katawan ko nung panahon na iyon:

1.       Bumilis ang tibok ng puso ko – adrenalin rush ang resulta

2.       Bumagal ang buong paligid at lumalakas ang pakiramdam mo– makikita mo ang lahat ng posible mong daanan sa panahon ng panganib.

3.       Biglang lumalakas ang at nagiging flexible ang muscles mo – resulta ay para kang isang gymnast.

4.       Nawawala ang ability ng utak mo upang magdesisyon ng mabagal.

So ganito ang nangyari:

Narinig ko yung tunog ng wires, biglang na-activate ang survival mode ng katawan ko, wala pang isang segundo tumalon ako papalayo sa poste na sinasandalan ko, wala pang isang segundo upang isipin ko na umiwas papunta sa kaliwa kung sakaling may kuryente ang mga wire na naputol, at kitang kita ng mata ko ang lahat ng dadaanan ko upang tumawid sa kalsada habang hindi nasasabasaan ng mga tricycle ng walang hinto.

 Tapos ayun... after 3 seconds siguro, isang malakas na kalampag ng isang malaking metal plate na pinagkakabitan ng mga wire sa poste. Bumagsak sya sa sinasandalan kong poste. Yung wires naman ay ayun, sa kabutihang palad walang kuryente... pero kinaladkad sya nung truck. Pano ko nalaman na kinaladkad sya ng truck? Pano ba naman kase yung isa pala sa mga naiwasan ko na sasakyan ay byaheng litex pala ... kaya imbis na ipagluksa ko ang muntik ko nang kamatayan, sumakay nalang agad ako kaysa ipagluksa ko ang pagiging late. On the way papuntang litex inabutan pa namin yung truck , na kinakaladkad nya yung mga makakapal na wire... parang christmas lights... hahahaha.... yung truck pala na iyon ay paarang yung sinasakyan ng mga nambubutas ng kalsada. At ayun... patuloy ang buhay, nagpatuloy ang pag-ikot ng mundo, na hindi hihinto kahit na tumigil na sa paghinga ang isang katulad ko. Pero sabi nila posible naman na umikot ang mundo mo sa iisang tao.... kung nangyari yun, mayaman ka na... kase nakakabili ka na ng sarili mong mundo..... korni ano? Ganun talaga... wala akong pake...basta ako hindi nakatulog buong shift!

Moral Lesson 1:

hindi lahat ng pangit ay holdaper.

Moral Lesson 2:

If there is a sudden feeling, Don't think, thinking sucks! making a quick move always saves your life

Moral lesson 3:

Hindi mo kelangan ng kape para magising ka bigla.

Bababa ba? bababa? bababa!!!

Nobyembre nun..... isang napakadilim na umaga.... sinimulan ng black out kagabi. hanggang ngayon wala pa ring ilaw.

Nakapaglakad ako papunta sa kanto namin matapos ang ilang itim na pusa, paniki sa puno ng alatiri(aratilis... basta) at ilang madaling araw ang shift na lasenggo. At sumakay na ako ng jeep para pumasok sa eskwelahan. Tama kayo... estudyante ako nung nangyari ang kwentong ito.

bumaba ako sa jeepney after ilang traffic light na may mga halimaw na naka kulay yellow, pagtapos ng maraming nagjajogging sa umaga na may daladalang cellphone at mga humahabol sa likod nya. Nasa Munoz na ako ngayon at naghanap ng masasakyang jeep ng project 8. nakaupo na ko at napapikit hindi ako napapikit dahil nobyembre ngayon at takot ako sa multo, hindi din dahil nagmemeditate ako para bumukas ang 3rd eye ko.... napapikit ako dahil inaantok ako sa lamay.

Panahon kasi ng paglalamay ang buwan ng nobyembre. Dito nagagahol ang mga estudyante para sa kanilang notes na chinechekan ng mga prof, mga tulang kailangan ipasa, programming codes, mga take home quiz at mga gaol na review session para pumasa sa major exams.

Ayun, napapikit nga ako... at nanlamig ang pakiramdam.... nakarinig ng kaluskos at kinabahan. Naalala ko, normal lang na may kaluskos dahil nakasakay ako sa jeep na naghihintay ng pasahero. Dumilat ako kahit labag sa loob ng inaantok kong katawan. Pagdilat ko ay nakita ko sa aking harapan ay isang matandang babae, matandang lalake at sa tabi ko ay ilang mga tao..... AT LAHAT SILA NAKATINGIN SA AKIN!!

.... WALANG IMIK....
... WALANG HINIHINGING BAYAD.....
.... WALANG EMOSYON.....

ganyan sila ng mga ilang segundo. Inisip ko talaga na multo sila o binabangungot ako. mukha talagang eksena sa isang horror film. kumpleto sa nakakatakot na mga taong ngayon ko lang nakita.

Umihip ang malamig na hangin at biglang may nagsalita

Matandang babae:  Hindi ka na dapat pumarito~ (sa halatang nanghihinang tono ng boses)
Ako: ~~~ * katahimikan*

Matandang babae: Hindi ka dapat nandito~~
sa Isip ko:  * bakit ganyan sila magsalita sakin? sino ba sila? at bakit sila nakatingin sa akin?*

Matandang Lalake: Iho, aandar na ang jeep, inarkila namin ito... lumipat ka nalang..... pasensya na..
 (nanginginig din ang tono)

Mixed ang pakiramdam ko, magkahalong takot, pagod, antok, pagkabahala at natatae...

natakot ako dahil baka pagtulungan nila akong tawanan dahil sa katangahan ko..... tatawanan nila ako, at hindi ako makakaganti dahil sasabihin nilang korni ako, pagod ako dahil nakakapagod mag-isip ng 30 bagay ng sabay sabay.... at natatae na ako sa sobrang pagkainip....

sumakay na ako sa panibagong jeep at nagpatuloy ang buhay..... hanggang naabot ko na ang aking kinalalagyan dito sa opisina namin ngayon...

Sinong tumakbo?? hindi ako duwag ha!!!

Minsan sa bawat kanto, ordinaryong eksena na ang may tumatakbo.

May tumatakbo upang humabol ng jeep, may humahabol ng bus, humahabol ng tricycle, humahabol ng snatcher, humahabol ng artista. Pero ang lahat sa kanila humahabol sa kanya kanya nilang pangarap.

Iba iba man ang uri ng kanilang pagtakbo, iba-iba man ang paraan ng kanilang pagtakbo, nakakasama man ang kanilang pag-takbo, kahit tumatakbo sila sa mabuting paraan. Lahat sila ay may pagkakaparehas.

Ang iba ay tumatakbo upang habulin ang BUS dahil malelate sila sa kanilang trabaho, Ok lang yan kase pangarap nila na magkaroon ng perfect attendance. Ang iba ay tumatakbo upang magnakaw, Ok yan para sa kanya dahil pangarap nyang mabuhay para sa araw na iyon. Ang iba ay tumatakbo upang habulin ang tumatakbong snatcher, Ayus yan kase pangarap nya na makahuli ng kriminal - pulis kasi sya. Ang ibang tumatakbo ay para habulin ang artista, medyo acceptable naman yan... hindi kase masama mangarap mag-asawa ng artista. Marami din sa atin ang tumatakbo... sa kanya kanyang utang.....

Naalala ko bigla, pati pulitiko pala ay tumatakbo. tumatakbo sila para mabigyan pagkakataon na baguhin ang ating bayan. tumatakbo sila upang baguhin ang paniniwala ng kababayan. tumatakbo para magkaroon ng mas maraming pera. pero kahit na sila ay tumatakbo... hindi pa rin nila maiiwasan na "magpalakad".... napaka ironic nun na kailangan pa nilang magpalakad para makatakbo lang.

Ikaw? para kanino ka tumatakbo?
Bakit ka tumatakbo?
Ano ang pangarap na pilit mong hinahabol?
Kailan ka hihingalin sa kakahabol sa pangarap mong gusto maabot?
Sasabihin mo ba na suko ka na at ititigil mo na ang pagtakbo?

yan ang mga tanong ko.... ito ay tungkol sa buhay na punong puno ng pagtakbo.... hindi mahalag kung maaga kang matapos... kung ikaw ang pinaka mabilis matapos.... ang mahalaga ay kung paano mo tinapos ang iyong pagtakbo...at hindi ka sumuko para matapos ito...


OK ETO TALAGA ANG KWENTO NG PAGTAKBO KO:

hahahaha

sumali ako sa KaRunungan .... ito ay isang fun run.... napakahalaga nitong fun run na ito para sa akin dahil literal na gusto kong tumakbo at habuling ang mga karunungan na pilit lumalayo sa akin.

11/28/2010 - 5 am, pumunta ako sa office namin para maghanda para sa pagtakbo...guess what, atat ako kaya 1 am palang sa office na ko natulog. per ayun nga. kung ang mga beterano na sa pagtakbo ay isang linggong nagpapakondisyon sa pagtakbo, ako ay walang paghahanda!! hahahaha.
Ang tanging sandata ko ay ang aking determinasyon na hindi mahuli sa pagtakbo, sapatos na hiniram ko sa tatay ko nung gabi, bonnet na proteksyon sa pagkapanot, body weights, isang masikip na singlet at mas masikip na under shirt para maitago ang katabaan.

Kasama ko ang aking mga katrabaho, pumunta na kami sa venue at humarap sa stage para sa warm up.
sobrang tindi ng warm up dahil kay rachel lobanco na literal na nagpainit sa kanyang fire dance. at sobrang ganda ng kanyang background music!!! grabe mga tipo ko ng music ay ang parang ancient ceremonial sound + house music!! hanggang excercise ganyan ang tunog!.....

Alam nyo naman kung ano ang tapilok ano? hulaan nyo kung saan ako natapilok.....
hindi ako natapilok sa pagtakbo.
hindi din sa pagtawid sa kalsada.
at lalong hindi sa pagtalon ng 7 ft sa overpass.

natapilok ako sa warm-up excercise.... ang masaklap dun eh natapilok ako hindi sa gumagalaw na excercise... natapilok ako sa stretching.

well, the show must go on...  sinimulan na ang takbo... tumakbo kami from meralco(ortigas) then papunta sa fly over sa tabi ng metrowalk.... grabe... dahil may babae sa harapan ko, hindi ko nararamdaman ang pagod. nasabayan ko naman sya kahit paakyat at pababa dun sa overpass, take note na sobrang bilis nya tumakbo. at nabigla ang katawan ko... kaya bumagal na ko all the way papuntang st. paul. then pababa ang daan dun, katulad ng daanan sa Mt. Akina..... kung sasakyan nga ako pwede na ko mag-drift dun eh... kaso tao ako eh!! tulad ng sasakyan tumitirik din ako pag paakyat na!! tila 50 degress na inclination yun... at sobrang apektado ang takbo ko..... then bandang huli... nakaabot din sa finish line after:

20 cheers from random na magagandang chick sa roadside
22 shots from random photographers
4 na pocari sweat at 2 basong tubig na sponsored nila
5 instance ng mmda na pinapahinto ang mga sasakyan
6 na katrabaho ko na nilampasan ko
ilang hundred na magagandang chick na hinahabol ko, hinahabol ako, at sinasabayan ko.
5km na takbo

natapos ang karera at hindi ko alam kung pang ilang hundred(or thousands) ang place ko.

Fun run ito para sa kalikasan at sa pag-aaral ng ilang kabataan.

Ito ay nakakatulong sa kalikasan dahil sa mga sumusunod:
maraming naglalabas ng carbon dioxide - nakakatulong sa mga puno
nababawasan nito ang matataba sa mundo
naeencourage ang mga tao na maglakad papasok sa trabaho
nakakarelax sa katawan ang sexyng katawan na makikita mo... lalo na kay rachel lobanco

Eto naman ang negative side:
may mga natatapon na tubig sa daanan
may natatapon na basura sa daan
may usok ang fire dance(masama sa OZONE)

Sino ka Pre? ... TOL HINDI AKO KaPRE!!!

~Let the Typo Hunt Begin~

~Gawin mo na ring sport ang paghahanap sa mga typo ko~
~hindi rin po masamang magcomment sa blog na ito~

Mark Aurelio Beloy ang pangalan ko.. eto na ang aking nakagisnang pangalan simula nun ako ay bata pa... at kagaya nyo, makailang beses ko na rin sinubukang palitan ang pangalan ko. At sa dami ng beses ko na binalak palitan ang pangalaan ko, ganun din kadaming beses na sinubukang baguhin ng pangalan ko ang aking pagkatao.

Sa palagay ko, lahat naman yata ng tao na dumaan sa pagkabata ay natutong magsulat... at ang unang salita na kanyang kayang isulat ay ang kanyang pangalan. Hindi pangalan ngpresidente ng pilipinas, hindi pangalan mga tauhan sa florante at laura, at lalong hindi currency ng bansa. Mayroong mabilis matuto kung paano magsulat, mayroon din namang mabagal matuto, sinasabi nila na dito mo makikita kung sino ang henyo  at kung sino ang mabilis matuto... MALI. 

Dumedepende pa rin ito sa iksi o haba ng sumpa na ipinataw sa iyo ng mga magulang mo, depende kung gaano karaming letra, salita, at kung gaano ka komplikado ang pangalan mo nung bininyagan ka.

Naalala ko pa nga nung bata ako kung gaano ako naiinggit sa akin mga kalaro na sa mura edad pa lamang ay halos na master na ang pagsulat sa kanyang pangalan. Patayo, pahiga, kahit nakapikit kayang kaya nyang isulat ang pangalan nya, samantalang ako ay nagpapakahirap isulat ang aking pangalan at gustohin ko mang makagawa ng paraan ay hirap din ako dahil hindi ko pa kaya itong bigkasin ng maayos. Lingid sa kaalaman ko na ang pangalan pala binalak kong ipagpalit sa kalaro ko upang maipagyabang na kaya ko nang isulat ang pangalan ko sa buong klase ay napakaimportante pala, ito pala ang salitang magbibigay sakin ng pagkakakilanlan, ito pala ay may kaakibat na responsibilidad, ito pala ay may mabigat na mundong ipapasan. Salamat nalang kay TIM LEE at hindi nagawang ipagkalulo ang dangal na nilagay ni marcus aurelius sa kanyang pangalan nun siya ay nabubuhay pa. 

Salamat nalang at hindi ko natutunang balewalain ang pangalan na magbibigay sa akin ng maraming kaibigan dahil meron kaming something in common, pero may individuality pa rin dahil sa second name na aurelio. 

Naitanong ko rin sa sarili ko kung bakit ako may second name? Samantalang mapayapa ang buhay ng kaklase ko at masaya sya sa pangalan nya na ERIC? Wala syang second name pero astig pa din ang tunog ng pangalan nya... may bigat.. may authority... tunog boksingero. Tandang tanda ko pa noon ang automatic na yearly contest ng pagandahan ng name plate twing first day of class. Kung tutuusin kayang kaya nyang talunin ang parol making contest sa sobrang dami ng disensyo nito, hugis, kulay at laki. Syempre hindi papatalo ang aking name plate na halos 3 inches by 8 ang size! Pinuno pa ito ng makulay na art paper at kinoveran ng plastic cover, at sa taas nito ay may pirasong ng matingkad na yarn upang maging  sabitan sa leeg. Ako ang bida sa pagkakataong iyon dahil talo ko sila sa haba ng pangalan ko. Nagkaroon ako ng maraming kaibigan noon tulad ng isang artista, at katulad ng isang artista nakilala nila ako dahil sa porma ko na nung panahon na yun ay mabigat na ang epekto ng name plate. Ngunit tulad ng isang artista din hindi nila ako nakilala sa tunay kong pangalan.... nakilala nila ako sa mukha at binigyan nila ako ng screen name dahil sa hindi nila kayang bigkasin ang buong pangalan ko.

Katanggap tanggap na tawaging biik ang isang bata dahil maliit sya... ngunit hindi ko mahanapan ng hustisya ang pagtawag sa akin na BABOY – beloy baboy.

Wala naman namamatay na bata dahil lamang tinukso sya sa kanyang pangalan, kaya nagpatuloy ang pag-ikot ng mundo, pag-ikot ng relos at ang pag-ikot ng akin paningin sa makulay na papel habang umiikot ito sa ceiling fan ng aming silid aralan. Totoo ngang walang namamatay na bata dahil sa mahaba nyang pangalan sa eskwelahan, pero nabali ang paniniwala ko nung unang beses kaming pinasagot ng pagsusulit. Halos isumpa ko na ang pangalan ko habang isinusulat ko ito sa kada asul at pulang linya ng aking papel. Sumakit ang aking kamay sa pagsulat ko ngunit hindi pa ko namatay, pakiramdam ko ako ang nagwagi sa labanan namin ng aking unang page ng notebook. Mali ang akala ko... humingi ng rematch ang notebook sa panibagong page at sa pagkakataong iyon, ako naman ang bumagsak. 1....2.....3.....4....5... binibilangan na ako tulad ng isang boksingero na na knockdown kahit nakatayo ako sa bilang na 8, walang referee na nagtanong sa akin kung ok pa ko.... hindi ito boksing.... ang sumunod sa bilang na sampu ay isang malakas na “PASSYOUR PAPERS”.  Hindi ko natapos ang mga dapat kong sagutin na exam ngunit ngayon ko lang na naalala na eto pala ang isa sa pinaka busilak na pagkakataon na makakapgexam ang isang tao.... dito walang kopyahan, wlang dayaan, lahat ay nakadepende sa sarili mong pagsisikap at determinasyon..... ang tanging swerte mo lamang ay kung ang mga maglang mo ay iniisip ang kapakanan mo at ipapangalan sa iyo ay BOY CRUZ.

Ang pangalan palang iyon na pinaghihirapan ko dati ay hindi ko dapat pagsawaan. Dahil magkikita kita  pa din kami nyan sa dadating na panahon. Nagsimula sa papel at lapis na mataba... hanggang sa papel na may ballpen na nagtatae... hanggang sa microsoft word na naglalagay ng kulay pulang zigzag line sa pangalan ko, TIGNAN MO OH!!!!! . kung tutuusin ay hindi pala natin dapat babuyin ang pangalan natin tulad ng ginagawa ng mga modernong kulto na tinatawag nilang JEJEMON. Tulad mo sa gobyerno... ikaw ay may responsibilidad na dapat gampanan sa iyong pangalan, hindi naman hahayaan ni LAPULAPU na ipangalan mo sa anak mo ang pangalan nya at gawin itong 1@pu1@pu makalipas ang ilang century. Hindi din naman ipapangalan ni nefertifi sa isang paslit ang kanyang pangalan kung papasok ito bilang isang baranggay kagawad na magpapapatay ng maraming tao. Mapalad ka kung ikaw ay pinangalanan na manny ng iyong mga magulang dahil automatic sa panahon ngayon na kaduktong lagi ang pacquiao kapag ikaw ay nagpakilala...oha.. edi may literal na punch line ka kaagad pero kaakibat ng kapangyarihan at authority ng pangalan na binigay sa iyo ay dapat mo itong tumbasan ng pag-iingat. Hindi mo naman siguro gugustuhin na makikita mo na may police record ka na may 10 lalake kang nirape kapag nagfafile ka na ng iyong NBI clearance under the name of CARL NOVALICHES, at tatlo kayong CARL NOVALICHES na apektado dahil sa kagagawan ng isa sa tatlo mong kapangalan. Maswerte ka din kung unique ang pangalan mo tulad ng LEIGHAWN.... pinapatunayan lang nito na gusto ng iyong mga magulang na ikaw ang gumawa ng ikararangal ng iyong pangalan upang manahin ng ibang gagaya ng pangalan mo.... mas mabigat ang responsibilidada nito... kaysa kung ang ipinangalan ng nanay mo sa iyo ay ang natural na spelling ng LEON!

Madalas ko din maisip na dapat ang tanging tanong na sasagutin ng iyong pangalan ay ang tanong na sino ka? ... ngunit sa aking pag-tanda nalaman ko na marami pala ang katanungan na kayang sagutin ng pangalan mo.  Kung ikaw ay magpapakilala sa ibang tao, maaring nasasagot mo ang silent question sa isipan nila: SINO BA ANG MAGULANG MO? Ako po si Jinggoy Estrada... oha... diba effective... alam mo agad na ang tatay nya ay si super mario. EXAMPLE PA NG SILENT QUESTIONS? Sige marami akong example:

GAANO KA BA KAYAMAN?? Ako po si BILL GATES ...uuu yeah! Malamang alam na natin na siya ay isang taong grasa na ang pinapampunas ng kanyang sipon ay 100 dollar bill. GAANO KA BA KABILIS TUMAKBO? Ako po si ELMA MUROS... ayun oh.. alam na... sing bilis mo ang pagong na nakasakay sa sasakyan ni BINAY! More questions please!! 

ANO NA BA ANG NAGAWA MO? Ako po si TIA TANAKA... dahil sa sagot mo na yan... alam na namin agad kung ano ano na ang nagawa mo... kung ano ang mga trabahong PINASOK mo na... at kung ano ang IBA’T IBANG POSISYON mo sa trabaho. AMY EQUATION BA SA PANGALAN MO? Ako po si ALBERT EINSTEIN..... kaboom... bago mo pa matapos sabihin ang pangalan mo ay automatic na umiikot sa isipan ng mga taong nakapalibot sa iyo ang E=MC², posible din na nabigkas na nila yan. Sabihin nyo nang gago ako pero totoo yan! Hindi lang isang tanong ang sinasagot ng isang simpleng pangalan hindi ito limitado sa tanong na SINO.

Minsan may maeencounter ka din na mga pangalan na parang automatic na kagalang galang... kahit hindi kagalang galang ang ginagawa... ISAAC NEWTON, ALBERT EINSTEIN, TEODORE ilan lang yan sa mga respetadong pangalan, pero subukan mo itong gamitin sa isang coffee shop sa ortigas... sa  STARBUCKS(kahit nga yung pangalan na starbucks ay tunog mayaman na din eh) ikumpara mo... gamitin mo ang pangalang TEODORE ROOSEVELT habang umoorder ka. Maaaring tawagin ka nila at sabihing 1 caffe latte for MR.TEODORE ROOSEVELT, nice! Diba ang astig agad ng tingin sa iyo ng mga tao sa kapihang iyan? .... eto pa subukan mo yung pangalan na SWARLEY... tatawagin nila na 1 caffe latte for SWARLEY.... walang MR. Sa harapan, kase pakiramdam nila na ang pangalan mo ay pang-gaguhan.. sinubukan ko pa ng ilang beses, EVERYONE, EVER, NOGRAPHY... sinubukan ko ang mga pangalan yan upang magkaroon ng isang matindin mapagtatawanan... hinihintay ko na sabihin nila na 1 caffe latte forEVERYONE, forEVER, forNOGRAPHY ngunit ako ay bigo.... batid nila na handa na akong gaguhin sila pabalik kaya binigyan nila ng hustisya at dangal si Mr. EVERYONE Mr. EVER at Mr. Nograhphy. 

Ang laki pala talaga ng impact ng pangalan sa pagiging professional ng isang tao. Naalala ko tuloy ang pangalang BATTMAN SUPARMANN ... hindi ako pinatulog dati nun at iniisip ko kung paano sya nakatagal sa trabaho,eskwelahan at tambayan nya dahil sa kalokohan na pilit pinauso ng kanyang ama.

Speaking of credibility naman, may factor din ang nickname ng isang tao sa credibility nya. .. USO  NA KASI ITO SA PULITIKA, kahit sa boxing. Alam nyo ba na nickname dati ni pacquiao ay “the destroyer”? napakataas ng credibility nya ... dahil pinanindigan nya na sya ang destroyer dahil sa dami ng kanyang win by KO... pero sa tingin nyo iboboto nyo ba sya kung yun pa rin ang nickname nya habang kumakandidato sya sa congress? Bakit?? Ayaw nyo nun? 

Eto ang slogan nya:

IBOTO NYO KO! PAGKATIWALAAN NYO KO! IPAGKATIWALA NYO ANG KINABUKASAN NYO SA DESTROYER NG CONGRESSO, LAHAT TAYO AASENSO. 

O ano masaya na ba kayo sa mga nickname nyo? Wala pa yan! May nakita nga akong kumakandidato na “TITI”ang nickname nya para konsehal... ipagkakatiwala mo ba ang boto mo sa isang tao dahil productive daw sya tulad ng kanyang reproductive system? KAMOTE for PNP chairman!! – eto ang iboboto ko dahil ILALABAS NYA LAHAT NG BAHO ng pulisya... pero mahirap seryosohin kase kamote eh... o ano? Sige mamili na kayo ng nickname nyo!!

Hindi pa ko tapos!!

Kung ang katawan ng tao ay may dekorasyon meron ding mga dekorasyon ang mga pangalan.... pwede kang mamili sa mga PHD,IE,COE,MCP,HON.,GEN. At iba pa... pwede kang mamili.. murang mura lang.. pero kaluluwa mo ang ipapambayad mo... maatim mo ba na tawagin kang MD kung balahura ka manggamot? GENERAL ka ba kung marami kang battle scars at experience sa kakatakbo palayo sa battlezone? Maatim mo ba na gamitin ang salitang ENGR. Sa harapan ng pangalan mo kung ang ginagawa mo lang para sa mundo ay magbenta ng gamot na pampapayat at pampaputi sa mga utoutong sumasagot sa telepono? 

Akalain mo... halos 22 years ko na palang iniingatan ang pangalan ko.... nung prep muntik na akong mawalan ng mga exam dahil isinulat ko ang astig na apelido sa envelope ko... “DAGONG” hindi ko makakalimutan na kisig na kisig ako sa apelido na dagong  dahil kasing tunog ito ng dugong, pero ayaw ko na nyan ngayon dahil binaboy nila itsura nito. Nung elementary ako hinahayaan ko lang na Beloy ang itawag sakin dahil yun ang madaling bigkasin pero nung sinubukang tumawag nung kaklase ko sa amin at hinanap nya si BELOY... hindi nya masabi kung sino dun.... nagmukha syang tanga at hindi na tumawag ulit.nung highschool BELOY na ang tawag sa akin.... kaso gumagana ang karma.... madalas akong mabitag sa mga naguusap dahil akala ko tinatawag nila ako... (ELOIS)ELOY pala... at nabansagan akong isang sawsaw... kahit nung college tinamad ako... MARK BELOY ANG GAMIT KONG PANAGALAN... yun din ang piniprint sa mga transcript ko... nabinggo ako minsan dahil ang ID ko ay MARK AURELIO BELOY ... iba ito sa MARK BELOY kaya pinabago ko na... yun dapat ang ilalagay sa diploma kaso iba ang lumabas... MARK AURELI M. BELOY... isang letra lang... pero malaki ang kaibahan... kung sa mathematical equation nga yan eh siguradong zero ka na... pano pa sa totoong buhay.... at doon ko pinairal ang aking karapatan at ang aking misyon na pangalagaan ang pangalang binigay sa akin ng magulang ko. Gumgraduate ako as MARK AURELIO BELOY at nagkaroon ng trabaho.... 

pero after almost 3 years, nabago ang pangalan ko....anak ng... kabisado ko ang panglan ng costume ko pati series... “EXECUTIONER” sya yung character ko pero iba ang naging pangalan ko na na-ispam pa sa buong company. Pero na realize ko.... ibang kaso na kapag may ibang pangalan na madadamay.... may sariling dangal ang kanyang pangalan na hindi ko nararapat sirain. Pera lang yan... sinabi naman sakin na may premyo ako at yung maling pangalan. Binalak ko na itaas ang humampas sa lupa kong pride.... pero hindi ko na itinuloy... naisip ko na lahat ng tao ay nagkakamali..... lahat ng tao ay pwedeng magsorry at icorrect ang kanilang mali... kinakailangan ng tapang ng loob upang sabihin na sila ay nagkamali.... lalo na kung buong company ang aaminan mo na ikaw ay nagkamali. 

Ayokong bigyan ng pagkakataon na sabihing malakas sila dahil tinaggap nila ang pagkakamali at ituwid ang bumaluktot. 

Hindi hihinto ang mundo upang magbigay konsiderasyon sa isang taong natapakan. Sa bandang huli kahit sabihin nyang masakit ang pagka-apak sa kanya, kahit may tumulong man sa kanya o wala... iikot pa rin ang mundo at walang magbabago... pwera nalang sa sarili mong naramdaman na hindi importante sa pagikot ng higanteng mundo.

*ps - kung credibility lang ang paguusapan , talagang naniniwala ako kay TADO kaysa kay vice ganda dahil inaamin nya sa pangalan nya na siya ay TADO samantalang ang pangalang vice ganda naman ay masyadong misleading.